Jakie elementy tworzą masę upadłości?

Ustalenia masy upadłości dokonuje syndyk, nadzorca sądowy albo zarządca. W przypadku ogłoszenia upadłości z możliwością zawarcia układu, sędzia – komisarz może postanowić, że ustalenia masy upadłości może dokonać sam upadły, jednakże pod nadzorem nadzorcy sądowego. Ustalenie masy upadłości następuje w drodze spisu inwentarza. Wraz z tym spisem dokonuje się oszacowania całego majątku wchodzącego do masy upadłości. Spis inwentarza dokonywany jest przez podmioty uprawnione do ustalenia masy upadłości.

W określonych sytuacjach pomimo przynależności danych przedmiotów do majątku upadłego, nie będą one stanowić składników masy upadłości. Dzieje się tak z:

  • mieniem, które jest wyłączone od egzekucji według przepisów kodeksu postępowania cywilnego,
  • wynagrodzeniem za pracę upadłego w części nie podlegającej zajęciu
  • mieniem wyłączonym mocą uchwały zgromadzenia wierzycieli
  • nieściągalnymi wierzytelnościami upadłego oraz niezbywalnymi ruchomościami wyłączonymi przez sędziego – komisarza.

Ponadto, w skład masy upadłości nie wchodzi mienie stanowiące majątek zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. Do masy upadłości nie wchodzi wynagrodzenie za pracę upadłego konsumenta w części niepodlegającej zajęciu zgodnie z przepisami Kodeksu pracy. Należy zaznaczyć, że wyłączenie to nie obejmuje wynagrodzenia z tytułu innych umów, np. umowy zlecenia. Uproszczając nie wchodzi do masy upadłości kwota stanowiąca połowę wynagrodzenia, przy czym upadłemu musi pozostać kwota nie mniejsza niż minimalne wynagrodzenie za pracę.

Syndyk, nadzorca sądowy albo zarządca zobowiązany jest przystąpić do postępowań sądowych i administracyjnych dotyczących majątku upadłego, który wchodzi w skład masy upadłości. Jeżeli przynależność tego majątku do masy jest wątpliwa, podmioty te mogą odmówić wstąpienia do tych postępowań albo – gdy postępowania te już się toczą – mogą wystąpić z tych postępowań. Wówczas domniema się, że mienie, o które toczy się spór, nie wchodzi w skład masy.