Postępowanie upominawcze, a nakaz zapłaty

Przeważnie każde postępowanie upominawcze odbywa się na posiedzeniu niejawnym. Jednak, gdy sąd w trakcie rozprawy zauważy wątpliwości, co do żądań powoda to może zarządzić obecności wierzyciela i pozwanego – a w razie dalszych obiekcji świadków. Wtedy to sprawa będzie rozpatrywana w trybie zwykłym.

Należy przy tym pamiętać, że nie zawsze może zostać wydany nakaz zapłaty w trybie upominawczym. W myśl art. 499 Kodeksu postępowania cywilnego są to sytuacje, w których:

  • Roszczenia są bezzasadne
  • Argumenty budzą sporo wątpliwości
  • Miejsce pozwanego nie jest znane bądź doręczenie nakazu nie może nastąpić w kraju
  • Roszczenie jest świadczeniem wzajemnym

Przypadki te nie zaprzepaszczają jeszcze szans wierzyciela na wygraną. Jeśli nie występują podstawy, co do nakazu to będzie wyznaczona rozprawa, na której pokrzywdzony ma prawo zaprezentować swoje dowody na istnienie wiarygodności roszczenia.

Podobnie, jak w postępowaniu nakazowym tak i w trybie upominawczym dłużnik ma prawo złożyć wniosek ze sprzeciwem od nakazu zapłaty. Może tego dokonać w ciągu dwóch tygodni, od dnia doręczenia nakazu. Natomiast, gdy pozwany uzna wszelkie roszczenia to zobowiązany jest zaspokoić egzekwowaną należność w całości wraz z kosztami w terminie dwóch tygodni, od momentu doręczenia.

Sprzeciw od nakazu należy złożyć w sądzie, który dostarczył rozporządzenie. Wyjątkiem są nakazy zapłaty wydane w elektronicznym postępowaniu upominawczym. Takie pisma zawsze wydaje Sąd Cywilny w Lublinie. Jednak przy składaniu sprzeciwu i tak należy wskazać sąd, który będzie rozpatrywał sprawę według właściwości dłużnika.

Jeśli wspomniany termin sprzeciwu zostanie przekroczony – to są odrzuci wniosek. Istnieje jednak opcja przywrócenia terminu. Odbywa się to wyłącznie przy spełnieniu określonych warunków uwzględnionych w Kodeksie postępowania cywilnego.